Zwemmen met een liesblessure: wat kan wel en niet?

Bij zwemmen komen gelukkig weinig blessures voor. Daarbij is zwemmen natuurlijk ook uitermate geschikt voor sporters met een blessure of pijn aan de gewrichten en spieren om zo toch te kunnen blijven bewegen. Maar ook bij het zwemmen kun je wel geblesseerd raken. Onder meer door fouten in de techniek of door overbelasting van delen van het steun- en bewegingsapparaat. Neem bijvoorbeeld een liesblessure, kun je dan (blijven) zwemmen en waar moet je op letten?

Wat is een liesblessure?

Een liesblessure geeft eigenlijk alleen aan dat je liespijn hebt. De liesregio zit aan de voorkant en binnenkant van je bovenbeen, je schaamstreek en je onderbuik. In de onderbuik zitten je verschillende buikspieren en je lieskanaal. Aan de binnenzijde van je bovenbeen zitten de adductorenspieren die je been naar binnen bewegen. Meestal gaat het om een chronische blessure aan de binnenkant van je lies, waar de aanvoerende beenspieren zitten. De eigenlijke blessure bevindt zich in de spierpeesaanhechting en/ of de spierbuik. Een liesblessure is vaak een gecompliceerde blessure omdat er in de liesstreek veel spieren/pezen zitten die een rol spelen bij de blessure, de locatie van de pijn is afhankelijk van welke spier is aangedaan. Vaak treedt een Liesblessures sluimerend op. Als gevolg van te veel belasting ontstaat er geleidelijk aan pijn. In het begin is de pijn vaak alleen aanwezig bij aanvang van het sporten of na afloop. Wanneer de liesblessure erger wordt, wordt de pijn tijdens en na het sporten ook heviger. Een blessure kan ook acuut optreden, er ontstaat dan bij een explosieve beweging ineens pijn.

Hoe stel je een liesblessure vast?

Een liesblessure kan in de meeste gevallen worden vastgesteld door middel van het stellen van vragen en klinisch onderzoek. Door te voelen aan de verschillende spieren, het testen van de spierkracht en het rekken van de spieren kunnen de vaak aangedane spieren allemaal worden getest. Ook kan men door middel van klinische testen kijken naar het heupgewricht. Als er twijfel is over het soort blessure of een vermoeden van een ander soort liesblessure, zoals een vermoeidheidsbreuk van het bovenbeen, zal verder onderzoek noodzakelijk zijn middels een MRI-scan, een echo of het maken van een röntgenfoto. Huisartsen, sportfysiotherapeuten of sportartsen kunnen onderzoeken om te bepalen om welke liesblessure het gaat en hoe ernstig het is.

Zwemmen en een liesblessure

Hoewel zwemmen zeker niet blessure gevoelig is, komt een liesblessure wel voor bij zwemmers. Deze blessure ontstaat wanneer de benen aan het einde van de stuwfase krachtig naar binnen worden bewogen vanuit een spreidstand. Bij klachten aan de lies moet worden gestopt met de schoolslag. Je kunt wel blijven zwemmen bij een liesblessure, mits de schoolslag wordt vermeden. Voor sporters die niet zwemmen en liesklachten hebben, is zwemmen daarom ook een heel goed alternatief om toch in beweging te kunnen blijven. Uiteraard moet bij aanhoudende klachten worden gestopt en is het verstandig om een arts te raadplegen.

Lees meer over een liesblessure op Sportzorg, de voorlichtingswebsite van sportartsen die mogelijk is gemaakt door het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport.