Wat? Minder hard je best doen?!

Mijn vorige column ‘Minder hard je best doen om een kind te leren zwemmen’ heeft veel stof doen opwaaien. Ten eerste natuurlijk bedankt voor al jullie reacties. Heel fijn, want dit betekent dat lesgevers weer even over de inhoud van de zwemles hebben gesproken. Over het zwemvak praten, is wat ik wil bereiken met deze columns. En blijkbaar is het opleggen van druk bij jezelf en de kinderen een onderwerp dat lesgevers bezighoudt. Het praten over kinderen in de zwemles maakt mij sowieso al blij, doordat je daarmee nog meer voor ze kan betekenen. Omdat je beter wil worden voor ieder kind en niet alleen voor dat ene, speciale kind.

De kern van de vorige colum was: observeer, vraag, moedig een kind aan om eigen stapjes te maken, voorkom angst en leg geen druk bij het kind. Keuzes maken op basis van zwem inhoud en niet op basis van druk van de buitenwacht. Passende verwachtingen voor een kind en een kind zelf oplossingen laten bedenken in het eigen tempo en soms even laten ‘ontsnappen’. Alle kinderen zijn immers verschillend. Dat betekent ook dat steeds een andere aanpak het meest effectief is. Ik probeer me voorstellen wat de inhoud van deze column in de praktijk voor kinderen kan betekenen.

Sven. Hij is rustig, kalm, niet opvliegend, maar ook afwachtend. Het is moeilijk om hem stappen te laten maken. Hij moet vooral aangemoedigd worden om nieuwe dingen te ondernemen en zo meer zelfvertrouwen op te bouwen om nog grotere stappen te maken. Hij vindt het fijn als hij niet onder druk wordt gezet en van alles ‘moet’.
Lisa. Zij is ondernemend, nergens bang voor, wil alles proberen en vertelt dat ook nog wel even aan de lesgever. Zij mag proberen wat stapjes hoger te oefenen, omdat ze dan nog beter haar best doet en daarmee sneller leert zwemmen. Dat vindt ze reuzeleuk. Ze mag haar eigen oplossingen bedenken: hoe gaaf is dat?
Moustafa. Hij is een kleuter die nog wat bang en onwennig is. Hij wil graag leren zwemmen, maar denkt dat het te moeilijk is voor hem. hij móet niet alles doen, hij mág in zijn eigen tempo oefenen. Heerlijk voor hem dat hij niet alles moet doen wat de andere kinderen wel al kunnen. Bij de rustige uitstraling van zijn lesgever voelt hij zich prettig.
Kiki. Zij is een vrolijk meisje dat snel opgewonden is, opvliegend en heel actief, maar ook bang en soms verlegen. zij krijgt best vaak straf of wordt vermanend toegesproken, omdat ze niet precies ‘kan’ doen wat wordt gevraagd. Daarbij is ze soms brutaal. Maar met een bemoedigende houding gaat ze veel oefenen. Ze wordt rustig van duidelijk regels en een positieve aanmoediging. Ze mag meer oefenen dan de anderen en daar wordt ze blij van.
Martijn. Hij doet wat je vraagt. Altijd behulpzaam, maar oefent in een heel rustig tempo. Hij heeft wel regelmatig een ‘denkpauze’ nodig en gaat dan weer rustig verder. Hij voelt zich vrij om te oefenen en complimentjes te krijgen en doet heel erg zijn best. Soms doet hij iets minder, omdat hij dat even aan het ‘helpen’ is, wat ook heel belangrijk is voor hem. Of hij last even een klein denkmomentje in en wordt dan niet onder druk gezet met ‘tempo, tempo, doorzwemmen’, daar kan hij namelijk niet zo goed tegen.

Lees ook: ‘Minder hard je best doen om een kind te leren zwemmen’

Minder hard je best doen? Laten we om te beginnen onszelf geen druk opleggen, ook niet van buitenaf. Waarmee we dan ook de druk bij de kinderen weghalen. Het belangrijkste blijft dat wij lesgevers de kinderen helpen bij het met plezier leren zwemmen. Dat lijkt mij een mooi streven. Ik ben dan ook benieuwd wat jullie ideeën zijn om kinderen te helpen door ‘minder hard je best te doen’. Heb je een leuk idee of voorbeeld hoe je de lessen fijner maakt voor verschillende kinderen, laat het weten. Laten wij blijvend stof doen opwaaien om fijnere lessen te creëren met elkaar!

Deze column is geschreven door Leone Hamaker en verscheen eerder in ZwembadBranche #66