‘Minder hard je best doen om het kind te leren zwemmen’

Wat een merkwaardige kop. Laat het mij uitleggen. Ouders hebben misschien te hoge verwachtingen van hun kind, omdat het leren zwemmen soms langer duurt dan gedacht. Maar ook lesgevers hebben hoge verwachtingen van het kind. Lesgevers zijn te vaak op zoek naar de perfecte techniek. Dat die ultieme techniek niet bestaat, weten ze wel. En toch willen ze het. Met regelmaat gaan ze te vroeg in het leerproces op zoek naar die perfecte uitvoering. Die eindvorm wordt geoefend. Neem drijven. Drijven is iets dat vaak geoefend wordt. Vraag je eens af of je meer kan verzinnen om te komen tot drijven. Geef opdrachten met kans op ontsnappen.

Voorbereiding

Ik zie zelden een zwemonderwijzer die niet de beste bedoelingen heeft met een kind. Toch zie ik ook dat de lesgever keuzes maakt, die niet altijd het beste voor het kind zijn. Veel lesgevers staan onder druk, door zichzelf of van buitenaf, en werken te hard in de les. Maar in de les zou er juist minder hard gewerkt moeten worden. De voorbereiding voordat de les daadwerkelijk begint, is het moment van hard werken en daar behoort tijd aan besteed te worden. In de les zal kijken naar de ogen en houding van een kind vaak meer opleveren. Wat heeft dat kind nodig, hoe verander ik de oefensituatie zodat er meer uitdaging in zit. Praat minder, observeer meer en laat kinderen keuzes maken op eigen niveau waarbij ze zelf verantwoordelijkheid hebben en hun eigen stapjes kunnen maken. Als je een opdracht geeft waar ruimte in zit, kan een kind in een eigen beweging een oplossing vinden. Angst zal dan veel minder om de hoek komen kijken.

Zelfvertrouwen

Als lesgever moedig je kinderen aan om steeds weer een stapje te maken. Laat de kinderen vooral hun eigen stapjes maken door ze zelf te laten kiezen. Dan bepalen zij de stapgrootte en ga je nooit over hun grens. Demotiveer ze niet door iets te vragen wat ze nog niet kunnen of wat echt een stap te ver is. Het is belangrijk dat kinderen kunnen bewijzen dat ze iets kunnen, dat geeft zelfvertrouwen. Opdrachten geven waar kinderen een haalbaar stapje voor moeten maken. Zo ervaart het kind dat het meer kan dan het zelf denkt. Hier moet je wel voorzichtig mee zijn. Op het moment dat je van een kind iets vraagt waar het niet aan kan voldoen, kan er een hele vervelende situatie ontstaan met soms een hele lange nasleep. Verdriet en ongemak bij het kind, de ouder en lesgever. Vaak ervaart een kind de zwemles als niet leuk meer en doet het vele stappen terug in het leren zwemmen. Iets van een kind vragen dat te moeilijk is, kan een enorme vertraging van het leerproces geven. Als je twijfelt of een kind iets wil/kan/ durft, dan is het ‘t simpelste om dit aan een kind te vragen.

Zelf oplossen

Sommige kinderen hebben ergens angst voor. Ga hier serieus mee om. Vraag eens aan het kind: ‘Hoe spannend vind je het?’ Het antwoord hierop geeft meer informatie voor jou als lesgever dan de vraag ‘ben je bang’? Het gaat erom dat kinderen in beweging komen. Negeer de angst niet. Een kind mag bang zijn of angst hebben. Soms koken er wat emoties over. Die emoties mogen er zijn, maar geschreeuw of gekrijs en niks willen doen is niet oke. Vaak zeggen lesgevers tegen mij: ‘Ik wil gewoon weten waarom het kind dat doet’. Maar die vraag beantwoorden lukt het kind vaak niet. Als een kind een blokkade tot bewegen heeft, ga dan niet nog meer druk bij het kind leggen. Jij als lesgever gaat het niet oplossen. Het kind gaat het zelf oplossen met jouw openingen. Vraag eens: ‘Als je kon toveren wat zou je dan nu doen?’ Het kind kan dan zelf het antwoord zoeken en vinden. Wij lesgevers hebben te vaak de eindvorm in gedachten. Wees benieuwd hoe kinderen het zelf oplossen en geniet van wat ze verzinnen. Als het lukt, gaan kinderen het leuker vinden. En wat is nu waardevoller dan op een leuke manier leren zwemmen? Ga eens wat minder hard je best doen om het kind te leren zwemmen, wie weet leert het kind dan sneller zwemmen.

Deze column is geschreven door Leone Hamaker en verscheen eerder in ZwembadBranche #66




Splash Software