Nederlandse zwembaden: één van de gezondste en veiligste ter wereld

Vandaag de dag maken we ons in Nederland druk over zwembadschimmels, de omgevingswet voor zwembaden en de toepassing van duurzame energie. Maar welke uitdagingen hebben andere landen of continenten op het gebied van zwembaden. En waar staat Nederland als het gaat om zwembadkennis. Kunnen wij nog veel leren van andere landen of weten we alles al in Nederland? Om daar achter te komen ging ik naar het 8ste internationale zwembadcongres in Marseille met 130 deelnemers, voornamelijk wetenschappers, uit 24 landen (4 continenten).

Noord-Amerika


Noord-Amerika kent twee grote uitdagingen. De eerste is ervoor zorgen dat alle zwembaden de nationale richtlijn gaan volgen. Er is geen nationale regelgeving, alleen een richtlijn en het volgen daarvan is vrijwillig. Het aantal zwembaden dat de nationale richtlijn volgt, groeit. Alleen meer dan de helft van alle staten volgt niet de nationale, maar de eigen richtlijnen. En sommige zelfs dat niet eens. De gezondheidsinstanties mogen niet zomaar een zwembad bezoeken en alleen als er een incident is -mits dit is gemeld- mogen ze actie ondernemen. Deze manier van handhaving levert grote uitdagingen op en er zijn genoeg aanwijzingen dat de hygiëne en veiligheid van de zwemmers onvoldoende zijn geborgd. De tweede uitdaging is Cryptosporidium, een bacterie die resistent is tegen vrij chloor en ernstige diarree kan veroorzaken. Je kunt hem eigenlijk alleen uit het zwembad krijgen met een goede filtratie. Veel onderzoeken in de US tonen aan dat er met enige regelmaat uitbraken zijn waarvan de bron in zwembaden lag. In Nederland hebben zwembaden hier nauwelijks last van.

Zuid-Amerika, Azië en Afrika


In Zuid-Amerika, Azië en Afrika kennen ze nog meer uitdagingen. Door het ontbreken van nationale regels volgen ze vaak de richtlijnen van de Wereld Gezondheid Organisatie WHO. Een goede basis voor de borging van hygiëne en veiligheid, maar nog steeds vrijwillig. Sommige landen zijn wel bezig met onderzoek bij verschillende zwembaden om een beter beeld te krijgen van de microbiologische kwaliteit van het zwemwater of de vorming van desinfectie bijproducten. Op zich heel interessant, maar echt nieuwe kennis levert dat ons niet op. Het is overduidelijk dat het zwaartepunt van de zwembadkennis uit Europa komt. Maar ook hier is de regelgeving en de kennis tussen de landen verdeeld. Veel landen, waaronder Engeland en Duitsland, hebben een vrijwillige regelgeving op basis van een richtlijn. Veel kennis over desinfectie bij producten komt uit Frankrijk en Duitsland, maar ook Noorwegen en Denemarken en Polen doen hier onderzoek naar. De laatste jaren gaat het onderzoek ook in de richting van zonnebrandcrèmes en andere cosmeticaproducten die in het zwembad met chloor reageren. Toch blijkt steeds weer, alles valt of staat met een goede zwembadhygiëne.

Lees ook: Wereldwaterdag, hoe schoon is ons zwemwater?

Europa


De nieuwe inzichten komen uit Frankrijk en Denemarken. Zij zijn bezig met nieuwe methodes om vrij en gebonden chloor te meten want met DPD levert dat wat problemen op. Ook was het nieuw om te zien hoeveel vervuiling afkomstig is van allerlei zwembadspeeltjes. Opvallend was ook een presentatie over legionella uit Duitsland. Onze oosterburen lopen dan misschien wel voorop met heel veel technologische ontwikkelingen, wat betreft legionella in zwembaden kunnen wij ze nog veel leren. Daar zijn dan ook meteen afspraken over gemaakt, ook op het internationale vlak delen we de kennis die we hebben.

Colombia


Een opmerkelijk verhaal kwam van Colombia. Hier moeten zwembaden eerst uit een meertje drinkwater maken, daarna natuurlijk het zwemwater goed houden en daarna het afvalwater behandelen zodat het weer op hetzelfde meertje geloosd kan worden. Hetzelfde meertje waar ook de vis uit komt die ’s avonds op je bord ligt. Ik besef me dan weer hoe bevoorrecht wij zijn. Schoon water komt gewoon uit de kraan en ook het afvalwater wordt voor ons geregeld.

Nederland!


Na 31 presentaties, 14 posters, 8 key note presentaties en veel discussie tijdens de pauzes, lunches en diners is het mij weer duidelijk geworden. Nederlandse zwembaden horen nog steeds bij de koplopers. Niet alleen qua regelgeving, maar ook qua kennis en onderzoek. Ik kan dus nu zelfs zeggen: de Nederlandse zwembaden horen bij de gezondste en veiligste van de hele wereld.

Deze column is geschreven door Maarten Keuten en verscheen eerder in ZwembadBranche #68.




Variopool