‘Kikkervoeten’: heeft een kikker voeten?

Laatst was ik in een zwembad en zag ik kinderen die echt toe waren aan niveau 2. De zwemlessen gingen lekker en alle doelen waren behaald. De volgende stap wordt gezet. Op naar niveau 2. Maar daar is geen plek. Livia en Liam moeten nog even blijven, in niveau 1 dan wel. Dat is een beetje gek. Niveau 1 soepel doorlopen, maar doorstromen kan niet. Nieuwe kinderen oproepen voor niveau 1 kan dus ook niet.

Stagnatie

Hoe kan dit? Wordt het leerlingvolgsysteem in niveau 2 niet goed bijgehouden? Zijn de doelen van onvoldoende zwaarte in niveau 1? Zijn de doelen te hoog in niveau 2 of ligt de lat te verschillend bij de lesgevers? Stagnatie zie ik regelmatig op het niveau waar de enkelvoudige rugslag aangeleerd wordt. Als dat bij jullie ook zo is, hoe voorkom je het? Waar zitten oplossingen? Ik zoom in op die stagnatie. 


Ben jij op zoek naar een leverancier die kan helpen met de waterbehandeling in jouw zwembad of zwemschool? 👉 Klik hier.



Wat zegt de meester? Kikkervoeten

Op niveau 1 zie ik lesgevers die regelmatig tijd besteden aan het lopen met kikkervoeten. Is dit echt waardevol voor iedere leerling? Wat vind je overigens van het woord kikkervoeten? Weet een kind wat voor voeten een kikker heeft? Waarom noemen we de voetenstand bij de enkelvoudige rugslag zo? Kinderen wordt gevraagd hun hielen (kikkervoeten) tegen elkaar te houden in rugligging. Daarna volgen het buigen en een rondje maken. Maar zoals Bauke zei: “Ik kan gewoon niet de hele tijd kikkervoeten houden met mijn hielen tegen elkaar. De meester zegt eerst kikkervoeten, daarna buigen en een rondje maken. Maar dat lukt niet, zegt mijn kleine vriend. Mijn kleine vriend heeft gelijk.” Op welk moment moet de voetenstand goed zijn? Direct in rugligging of pas op een later moment als de knieën gebogen zijn? Ik daag je uit, probeer het zelf eens. Je merkt dat je je voeten pas later naar buiten draait, als de knieën gebogen zijn. Anders kunnen je benen het simpelweg niet uitvoeren. 

Lees ook: ‘Ik doe het wel ff voor’

Goede bedoelingen, te hoge eisen?
Vanuit goede bedoelingen worden in niveau 2 soms al snel hoge eisen aan de uitvoering van de rugslag gesteld. De start van de rugslag is bijna in de eindvorm. Kinderen wordt al snel gezegd hun handen langs het lichaam te houden, zoals bij het afzwemmen. Dat terwijl ze nog in niveau 2 zitten. Snel hoge eisen stellen, kan juist de ontwikkeling vertragen en leiden tot frustratie bij kinderen (bij volwassenen op andere gebieden overigens ook). Laat ze daarom in het begin hun armen een beetje meebewegen bij het leren van de rugslag, een beetje balanseren met hun handen. Ga op een later moment aan de slag met de armen langs het lichaam. Prima om een later moment te verfijnen. Zo ervaren kinderen meer succes tijdens het aanleren, het lukt ze! Stagnatie wordt ook veroorzaakt doordat lesgevers onderling de lat op verschillende hoogten leggen.

In gesprek 

  • Hielen tegen elkaar in rugligging en je knieën buigen, gaat bijna niet. Hoe leer je de enkelvoudige rugslag dan aan? Houd het simpel. Laat een individueel voorbeeld of een zwemstuurkaart zien. Gevolgd door gewoon doen. Hier hoeft geen speciaal woord (kikkervoeten) voor bedacht, of een lastig uit te voeren oefening voor verzonnen te worden.
  • Verdeel het gewicht van alle tussendoelen goed over de niveaus.
  • Oefen niet de eindterm, maar verdeel de vaardigheden in behapbare stappen. 
  • Kijk elke voorbespreking met elkaar naar 1 tussendoel. Binnen de kortste keren heb je ze allemaal een keer onder de loep genomen. Leg als team de lat gelijk, ‘ongeveer op 1 lijn’ bestaat niet.

Reduceer stagnatie. In structurele stagnatie speelt toeval geen rol meer. Geloof in individueel voordoen en nadoen. Woorden bedenken hoeft niet. De lastige kikkervoeten gaan er dan op kousenvoeten vandoor!

Deze column is geschreven door Leone Hamaker en verscheen eerder in ZwembadBranche #93


advertentie

Splash Software