Hoge werkdruk en een gering salaris: ‘waar doe ik het allemaal voor?’

Annemieke Altewischer is sinds 1997 werkzaam in de zwembranche. Na haar opleiding heeft zij verschillende deelcertificaten gehaald en met veel passie altijd aan de badrand gestaan. Maar op een gegeven begon er toch iets te knagen. “De hoge werkdruk en het geringe salaris wogen niet meer op tegen het enorme werkplezier en ik koos voor het basisonderwijs.” Helemaal weg uit de zwembranche is Annemieke niet, maar zij heeft wel veel uren ingeleverd. Kostbare uren voor een branche waar het tekort steeds nijpender wordt.

Personeelstekort

Ouder-kind lessen, schoolzwemmen, seniorenzwemmen, zwangerschapszwemmen, zwemmen voor mensen met een beperking en de particuliere lessen: Annemieke was van alle markten thuis en enorm gedreven. Als er geen 40 man waren, baalde zij. Maar ook in haar beginjaren was de werkdruk in het zwembad al hoog. “Vanaf vroeg in de ochtend tot aan het begin van de avond gaf ik doorlopend les. Van ouder-kindzwemmen tot aan fifty fit en van leren zwemmen tot aan zwemmen met een verstandelijke beperking. En als er dan iemand ziek was, ving je dat ook op wat betekende dat je nog meer uren draaide boven op je eigen 32 uur. Dat was zwaar, maar bovenal was het werk ontzettend tof. Totdat mij steeds duidelijker werd dat de problemen binnen de zwembaden groter en groter werden. Het personeelstekort werd steeds erger en ik maakte mij zorgen over de kwaliteit van ons vak doordat zwembaden ook ongediplomeerde docenten in dienst namen. Om nog maar te zwijgen over het salaris.”

Weten hoe de tekorten nu worden opgevangen, welke vacatures het meest gezocht en hoe? Lees hier de resultaten van onze inventarisatie Personeelstekort in de zwembranche.

Lees ook: ‘Het is net als elastiek: heel lang geeft het mee, maar op een gegeven moment knapt het’

Ommekeer

Vaak vroeg Annemieke zich af of hoe het toch kon dat er zo weinig personeel is en als er dan iemand kwam solliciteren dit vaak alleen was voor de zwemlessen. “Terwijl wij met al onze doelgroepactiviteiten op onze tenen liepen. Was het zo moeilijk om personeel te vinden? Kwam dat door het salaris, de grote verantwoordelijkheid of de vaak minder reguliere werktijden die vaak lastig te combineren zijn met een jong gezin?” Toch voer het plezier nog altijd de boventoon. “Het is en blijft gewoon een heerlijk beroep. Die heerlijke baby-peuter kindjes, misschien nog wel het leukste wat er is, en de huppelende kinderen die we klaarstomen voor hun zwemdiploma. De lichamelijk en verstandelijk beperkte mensen die zoveel plezier hebben en waar het zwemmen zo vreselijk belangrijk voor is. Het sociale aspect voor de senioren waarbij je bijna fungeert als sociaal medewerker.” Tot zo’n 7 jaar geleden Annemieke een ommekeer merkte. Met haar salaris zat zij aan haar max en ondanks dat zij de leukste baan ter wereld had, begon dat toch te knagen. “Ik bleef hetzelfde verdienen, maar de prijzen stegen. Daarnaast werd het personeelstekort steeds erger en draaide de personeelsapp én dus ook het personeel overuren. Waar deed ik dit allemaal voor?”

Meer verdienen

Met pijn in haar hart maakte Annemiek in 2019 dan toch de stap naar het basisonderwijs en meldde zich aan voor de Pabo. Tijd voor wat anders. Maar de werkdruk, lange dagen en het geringe salaris telden ook zeker mee. Toch kan zij het zwembad niet helemaal de rug toekeren. “Ik geef nog steeds les, maar wel veel minder uren. En ik ben niet de enige. Ik zie collega’s die weggaan uit de zwembranche om vervolgens toch weer terug te keren voor een paar uur omdat het nou eenmaal blijft kriebelen. Ook ik kan het zwembad nooit helemaal loslaten, alleen al het kippenvelmoment bij het aftellen tijdens het diplomazwemmen is mij alles waard.” Maar Annemieke pleit wel voor betere arbeidsomstandigheden, minder werkdruk en meer salaris. Zeker ook om het vak aantrekkelijker te maken voor de nieuwe generatie die zo hard nodig is. “Wanneer je kiest voor 20 uur heb je daar een bewuste keuze in gemaakt, er kan dan niet van je worden verwacht om meer te werken en dat als je dit niet doet je daarmee problemen kan krijgen. Daarbij is en blijft het natuurlijk ook bijzonder dat ik, nu ik nog niet eens klaar ben met mijn PABO-opleiding, al 250 euro meer verdien voor dezelfde uren dan waar ik 21 jaar keihard voor heb gewerkt. Ergens klopt er dan toch iets niet?”

Meer lezen over personeelstekort in de zwembranche? In de volgende uitgave van ZwembadBranche die aankomende donderdag in de brievenbus ligt, delen een aantal spelers hun visie op het nijpende personeelstekort.





Hellebrekers