Nieuwe Omgevingswet een feit: nu beginnen een must

Onlangs heeft de Eerste Kamer ingestemd met de Invoeringswet Omgevingswet. Daarmee is ook de nieuwe zwemwaterregelgeving een feit. Rond de zomer wordt besloten of de Omgevingswet per 1 januari 2021 ingaat, of dat ze nog een half jaar doorschuiven. Hierna krijg je als zwembad de gebruikelijke overgangstermijnen om het op orde te krijgen. Maar wat moet je daarvoor nu doen?

Verandering

Maarten Keuten (TU Delft) volgt de wet op de voet en verwacht dat het wel voor veranderingen gaat zorgen. Vooral omdat de wet zwembaden dwingt om anders naar hun bedrijfsvoering te kijken. Maar voor nu maakt Keuten zich vooral zorgen over de urgentie die nog te vaak ontbreekt omdat de zwembaden nog wel wat te doen staat. “Hier hebben we nog de tijd voor, maar dan moeten we niet achteroverleunen: we moeten beginnen met de voorbereidingen!” En dus is het volgens Keuten tijd om de volgende punten op te pakken.

  1. Risicoanalyse en beheersplan
    De nadruk ligt op doelen en niet op middelen en dit stimuleert managers om bewuster te kijken naar risico’s en beheersmaatregelen. Hierdoor ontstaat ruimte voor innovaties, maar ook ontstaan er meer verantwoordelijkheden in de vorm van zorgplicht. En dus moet je weten waar je nu staat, wat acceptabel is en wat daarvoor nodig is. Voorbeeld: hoeveel mensen krijgen nu een brandplek van de glijbaan, hoeveel is bedrijfsmatig acceptabel, is de maatschappelijke acceptatie hetzelfde en welke maatregelen zijn dan nodig? Zo moet je alle risico’s voor hygiëne en veiligheid afgaan en waar nodig beheersmaatregelen vaststellen. Het moge duidelijk zijn, dit red je niet op een namiddag.
  2. Meer weten over de nieuwe omgevingswet? Kom naar de workshop van Maarten Keuten tijdens het ZwembadBranche Congres op 9 september.

  3. Borgen waterkwaliteit
    Voor het borgen van de waterkwaliteit zijn er parameters bijgekomen, zoals trichlooramine in de lucht. Hierop wordt nu niet getest, zwembaden weten dus nog niet of ze voldoen. Voor veel parameters is dat van vele factoren afhankelijk: hoeveelheid gebruikers, aard van het gebruik, hygiënisch gedrag, frequentie, mate van zonlicht, waterzuivering, luchtbehandeling. Daarnaast blijft het een momentopname, het is nog onduidelijk of de verplichte jaarlijkse meting voor trichlooramine een goed beeld geeft. Biedt het een schijnveiligheid of zijn de risico’s minder groot dan uit de meting blijkt? Het frequenter meten is een oplossing, maar kost geld. Het is goed om hier dus een juiste werkwijze in te vinden.
  4. Handhaving
    De provincie blijft verantwoordelijk voor de handhaving. Maar de nieuwe wet creëert door de nadruk te leggen op doelvoorschriften en niet op middelvoorschriften wel een grijs gebied. Het is dan cruciaal om het inschatten en uitsluiten van ongewenste risico’s goed af te stemmen met de verantwoordelijke provincie. Waar word je als zwembad op afgerekend? Wat is acceptabel en wat niet? Een goed gesprek hierover met de provincie staat buiten kijf. Daarnaast zal de praktijk uit moeten wijzen hoe de hazen precies gaan lopen. Veel zal afhangen van jurisprudentie. Duidelijkheid vanuit de provincie is dan ook cruciaal om te weten of je op het goede spoor zit.

Niet meer wachten

Het verleggen van de nadruk van middelen naar doelen, juicht Keuten toe. “Het biedt managers de ruimte om naar hun eigen inzicht te kunnen handelen.” Maar het roept, zeker in het begin, ook nog veel vragen op. Het goed in elkaar zetten van een risicoanalyse en beheersplan vraagt tijd en aandacht. “We moeten data verzamelen, met elkaar vaststellen wat acceptabel is beheersmaatregelen bepalen, kijken of die wel de gewenste effectiviteit hebben, weer opnieuw data verzamelen,… Voor een goed systeem ben je zo 1 tot 2 jaar verder. Er zijn adviseurs die zeggen dat eerst de definitieve tekst van hoofdstuk 15 (regels voor zwembaden) moet worden gepubliceerd voordat je kunt beginnen. Maar er zijn geen signalen dat die tekst drastisch gaat afwijken van de laatste versie van 29-5-2019. Als we daar dus nu op gaan wachten, zijn we straks zeker te laat. Feit blijft dat er nog veel moet worden gedaan en daarmee kunnen we nu echt niet meer wachten.”




Variodeck