Jan Bakker: ‘Niet wachten tot de wethouder nerveus wordt’

Luister naar je medewerkers en wees alert op wat de bezoekers van het bad vertellen. Zorg ook voor goed onderhoud van filters en andere risicofactoren in de bedrijfsprocessen. Volg de ontwikkelingen in het vakgebied op de voet bij en communiceer daarover met elkaar. Onder de pet houden van beroepsziekten en klachten in het zwembad werkt volgens klinisch arbeidsgeneeskundige Jan Bakker altijd averechts. “Uiteindelijk ga je altijd nat.”

Luis in de pels

Soms wordt hij als de luis in de pels gezien door gezondheidsprofessionals, zwembadmanagers en hoofden technische dienst. Maar hij ziet zichzelf vooral als bondgenoot en consulent. Bakker noemt zichzelf een medische detective en was ooit niet te beroerd om anoniem in een instructiebad te duiken na klachten over netelroos bij medewerkers die zich niet gehoord voelden door hun management. Meestal houdt hij ook spreekuur in het zwembad. “Dit werk kun je niet vanachter het bureau doen.” Ruim tien jaar geleden richtte Bakker de Zwembadpoli op, samen met het Academisch Medisch Centrum Amsterdam. Kort daarop volgde de samenwerking met de TU Delft. De Zwembadpoli bleek een gat in de markt, ook internationaal. ”De chemie van een gechloreerd zwembad is ingewikkeld. Huisartsen, bedrijfsartsen en medisch specialisten hebben daar geen weet van. Die specifieke kennis heb je nodig om bij klachten de juiste medische diagnose te stellen. Je moet ook nieuwsgierig zijn en willen weten wat er met het zwembadwater of het binnenklimaat aan de hand is.”

Overtuigen 

Beroepsziekten zijn er in alle soorten en maten. Verpleegkundigen die astmatische klachten krijgen na het gebruik van latex-handschoenen, ambtenaren die massaal klagen over het zieke gebouw waarin ze moeten werken. Om het maar niet te hebben over de grote affaires waarbij PFOA, benzeen of asbest in het spel is. Wat al die zaken verbindt: de betrokkenen werden door hun managers lang niet serieus genomen en wisten ook de specialisten in het medische circuit niet te overtuigen. Bakker ziet in de zwembaden vaak dezelfde mechanismen optreden, hoewel er sinds de start van de Zwembadpoli wel het één en ander verbeterd is. “Het is lastige materie, de technische parameters wijken vaak niet af en met chloor, vrij chloor en bicarbonaten is dan niets mis. De klachten zijn niet te verklaren.” Wat er ook nog eens bij komt: zweminstructeurs hebben passie voor hun vak. “Het zijn gedreven vaklieden die een klacht doorgaans niet zo gauw melden en niet graag verzuimen.” Vaak blijft actie uit, ook als de hobbel van het melden van de gezondheidsklacht is genomen. Dat heeft volgens Bakker alles te maken met de opbouw van onze gezondheidszorg. “Bij klachten aan huid, ogen of longen gaat een zwembadmedewerker doorgaans naar zijn eigen huisarts. Een collega met mogelijk dezelfde klachten gaat weer naar een andere huisarts. Het plaatje wordt op die manier nooit compleet en het probleem niet herkend.” 

Lees het hele interview met Jan Bakker van de Zwembadpoli in ZwembadBranche #83

Kijk voor meer informatie op www.zwembadpoli.nl

Week van de Zwembadtechniek

Eind vorig jaar organiseerden wij samen met de Verenigde Technici Zwembaden (VTZ) de ‘Week van de Zwembadtechniek’ waarin vijf dagen achter elkaar online workshops over zwembadtechniek werden aangeboden. Eén van de onderwerpen was de Zwembadpoli, bedoeld voor mensen die door hun beroep gezondheidsklachten hebben als gevolg van het werken in zwembaden. Oprichter Jan Bakker gaf een webinar over het nut en de noodzaak van deze speciale polikliniek. Alle webinars uit de Week van de Zwembadtechniek kun je hier terugkijken.