Openluchtzwembad De Waterman in Wateringen is sinds 3 mei weer geopend. Dat is niet zonder slag of stoot gegaan. De Waterman – die dit jaar haar negentigste jubileum viert – kent een lange geschiedenis waarin de inzet van vrijwilligers een sleutelrol speelt. Jan van Rossum, bestuurslid van de stichting Waterman Natuurlijk!, maakte de strijd voor het behoud van dichtbij mee en is dankbaar dat het zwembad er nog altijd is. “Voor veel mensen heeft De Waterman niet alleen een nostalgische waarde. Als huiskamer van het dorp is het ook een onmisbare plek voor de gemeenschap.”
Foto: Hans Samwel
Bloed, zweet en tranen
De Waterman bestaat sinds 1935 en werd letterlijk met bloed, zweet en tranen met de hand uitgegraven door werkloze gezinshoofden, als onderdeel van een vooroorlogs werkverschaffingsproject. “Om deze reden werd het ook wel de bloedput genoemd,” vertelt Jan. “In de jaren die volgden was De Waterman een plek waar mensen uit de omgeving konden komen om verkoeling te zoeken in de zomer, toen nog in slootwater. Maar ook om gezelligheid op te zoeken en aan de gezondheid te werken.” Door de jaren heen onderging De Waterman meerdere renovaties. Zo verdween het slootwater en maakten houten badranden plaats voor mozaïektegels.
Sluitingsdreiging
Helaas kwam met de oprichting van de gemeente Westland in 2004 het voortbestaan van het openluchtzwembad onder druk te staan. Door de gemeentelijke fusies werd onder andere De Waterman een groot discussiepunt bij de bezuinigingsrondes. “Er zou in Westland te veel zwemwater zijn en de zee was dichtbij, waardoor het buitenbad als overbodig werd gezien.” Maar Jan (destijds gemeenteraadslid) en de vele trouwe bezoekers van De Waterman dachten er niet aan om dit te laten gebeuren. In 2007 werd de werkgroep Waterman Natuurlijk! opgericht, die erin slaagde om op één dag 4.500 handtekeningen op te halen tegen de voorgenomen sluiting in datzelfde jaar. “Er kwam weerstand, acties, gesprekken… en met resultaat,” blikt Jan tevreden terug. De gemeenteraad besloot dat er toch nog uitstel van een definitieve sluiting kwam tot 2016 en stelde voor die 10 jaar een krediet beschikbaar voor exploitatie zonder groot onderhoud. Dat was feitelijk een sterfhuisconstructie. “Doordat het krediet via een commerciële partner sneller opraakte dan gewenst, heeft de werkgroep het voor elkaar gekregen dat zij als burgerinitiatief – en nu in stichtingsvorm – in 2013 de exploitatie mocht overnemen. En dat werkte zo goed, zowel in gemeentelijke kosten als in beleving van de bezoekers, dat het uiteindelijke resultaat was dat de gemeenteraad in 2023 voorstelde dat De Waterman toch een nieuwe toekomst kon krijgen.” De gemeente zou het gehele zwembadgedeelte met alle bijbehorende techniek vernieuwen, terwijl de stichting met een particuliere geldschieter het gebouwgedeelte met binnenplaats en zonnepanelen op zich zou nemen.
Lees het gehele interview met Jan van Rossum in ZwembadBranche #99
advertentie
