Een grote meerderheid van de Tweede Kamer heeft vorige week ingestemd met een motie die sport, bewegen en spelen voor het eerst formeel onderdeel maakt van de ruimtelijke inrichting van Nederland. NOC*NSF spreekt van een ‘bijna historische’ mijlpaal nu sport voor het eerst echt een factor gaat spelen bij de inrichting van onze leefomgeving. Wat betekent dit voor zwembaden?
Wat is er precies besloten?
De Tweede Kamer heeft op initiatief van NOC*NSF een motie aangenomen die sport en bewegen een plek geeft in de uitvoeringsagenda van de Nota Ruimte, het overkoepelende nationale kader voor ruimtelijke ordening. Dat klinkt misschien nog wat vaag, maar de betekenis is groot: wie leefbare wijken wil bouwen, moet voortaan ook nadenken over sportvoorzieningen. Daarnaast wil de Tweede Kamer dat het ministerie van VWS richtlijnen opstelt voor sport en bewegen in steden, dorpen en wijken. Die richtlijnen worden op dit moment nog ontwikkeld. Precies daar liggen de kansen voor de zwembranche. NOC*NSF-directeur Marc van den Tweel ziet ook kansen en is enthousiast, maar zeker ook realistisch. Hij noemt de motie ‘bijna historisch’ en benadrukt de urgentie: lange wachtlijsten voor sportverenigingen en stijgende zorgkosten maken duidelijk dat de maatschappelijke waarde van sport snel verzilverd moet worden. Samen met de KNVB en andere sportbonden pleit NOC*NSF al jaren voor structurele verankering van sport in ruimtelijke plannen. Tegelijkertijd is NOC*NSF duidelijk: dit is een eerste stap. De organisatie kondigt dan ook aan ‘met kracht’ te blijven pleiten voor concreet beleid. Dat geldt zeker ook voor zwemwater, daarbij is voldoende zwemcapaciteit niet alleen een sportbelang: het is de basis om kinderen te leren zwemmen en om ouderen vitaal te houden. Voor de zwembranche staat er daarom meer op het spel dan zwemsport alleen, het gaat om zwemveiligheid en de vitaliteit van onze hele samenleving.
Wat zijn de kansen?
Zwembaden worden in de motie niet expliciet benoemd, maar vallen als sportaccommodatie wel degelijk onder de reikwijdte ervan. De kansen zijn concreet:
- Betere bescherming bij gebiedsontwikkeling. Nu worden zwembadlocaties soms opgeofferd aan woningbouw zonder dat er een alternatief komt. Als sport formeel onderdeel is van de Nota Ruimte, wordt dat moeilijker te rechtvaardigen.
- Zwemwater in nieuwe wijken. Nederland staat voor een enorme woningbouwopgave. De motie vraagt om sport ‘vanaf het begin’ mee te nemen bij gebiedsontwikkeling. Voor zwembaden is dit hét moment om te pleiten voor voldoende watercapaciteit in nieuwe woongebieden.
- Houvast bij investeringsdiscussies. Als de VWS-richtlijnen straks concrete normen bevatten voor zwemwater per gemeente of wijk, geeft dat zwembadorganisaties een sterk argument richting gemeenten bij gesprekken over subsidies en investeringen.
Lees ook: Debat Sportbegroting: ‘Maak het zwembad essentieel’
En nu?
De echte kracht van deze motie wordt bepaald door de VWS-richtlijnen die nu worden opgesteld. Dit is dus hét moment om te pleiten voor concrete normen rond zwemwater en zwemcapaciteit. De boodschap is helder: wie leefbare wijken wil bouwen, moet ook ruimte maken voor zwemmen. Sport en bewegen liggen zo beter wettelijk verankerd op de tekentafel van ruimtelijke ordening in steden en dorpen. Dat is winst. De richtlijnen die straks worden opgesteld, bieden de zwembranche een unieke kans om zwemwater niet als sluitpost, maar als basisvoorziening op de kaart te zetten. Dat is de uitdaging.
advertentie
