Even laten bezinken…

Na een intelligente lockdown in maart en een gedeeltelijke lockdown in oktober, sluiten we dit jaar af met een harde lockdown. Nederland gaat op slot. De situatie is zorgelijk en daarom is de hele gereedschapskist ingezet. De straten moeten weer leeg, wegen uitgestorven en scholenpleinen verlaten. En ook de zwembaden en zwemscholen moeten dicht. Geen zwemlessen, aquasporten of banenzwemmen. Het wordt weer ijzig stil in het zwembad.

Noodklok

De urgentie was hoog om de maatregelen aan te scherpen nadat het OMT de noodklok had geluid. Het aantal besmettingen loopt te snel op en de druk op de zorg neemt toe. Om te voorkomen dat we in dezelfde situatie terechtkomen als in maart, wordt door het kabinet hard ingegrepen. Natuurlijk wil niemand een herhaling van maart. Geen van ons wil dat de IC’s vollopen, dat de reguliere zorg komt stil te liggen, dat we moeten vrezen voor code zwart en moeten nadenken over wie gaan we wel en niet behandelen. Ook de beelden van Italië staan nog op ons netvlies. Voor en met elkaar gaan wij er weer voor.

Impact

Maar ook de impact van de maatregelen is zeker niet gering. Niets liever willen wij elkaar graag weer ‘gewoon’ ontmoeten, zonder afstand te hoeven houden. Willen wij weer genieten van een heerlijk etentje in een restaurant of even gezellig met elkaar naar het cafe. Je verjaardag vieren zonder ‘blokjes’. Gunnen we de jeugd weer hun feestjes en festivals en de ouderen een hartverwarmende knuffel van hun dierbaren. En natuurlijk willen we weer rondlopen in een drukke zwemzaal tussen blije en enthousiaste zwemfans. Mensen zijn sociale dieren en we willen elkaar zonder al die beperkingen ontmoeten.

Lees ook: Harde lockdown, ook zwembaden moeten sluiten

Patstelling

Het voelt als een soort patstelling: we kunnen nu niet met, maar ook niet zonder elkaar. De behoefte aan ons ‘normale’ leven is groot, maar om het virus op afstand te houden moeten wij het nog even doen met het ‘tijdelijke normaal’. De impact is enorm. Voor sommigen lijkt de rek eruit. Want hoe doe je dat als je je opgebouwde reserves weer moet aanspreken als zwemschool, als je je afvraagt of je wel al je personeel kan behouden en je je zorgen maakt over de zwemveiligheid van je leskinderen en de weerbaarheid van je senioren? Of als je mantelzorger bent, een kwetsbare gezondheid hebt of nu even iets minder weerbaar bent.

Voor én met elkaar

Of je nu hard wordt geraakt of niet, door het virus of door de maatregelen, één ding is zeker: het coronavirus bepaalt nu ons leven. We hebben geen keuze. Natuurlijk wel in hoe we hiermee omgaan. Dat hebben we het afgelopen jaar kunnen zien. Uit zo’n crisis ontstaan ook mooie dingen, met elkaar kunnen we iets bereiken en binnen de beperkingen kan best veel. Maar zo’n day after moet alles even bezinken. De kater dreunt nog na: een harde lockdown en een grillig virus, het is een bizarre wereld. Om daarna de draad weer op te pakken. Uiteraard komen we hier ook nu weer uit. Voor én met elkaar.





VConsyst