Waarom zwembaden sluiten: het zit zelden in één ding 


Van personeelsbeheer tot financiële tekorten en het voldoen aan strenge regelgeving: zwembadexploitaties staan voor veel uitdagingen en complexe situaties. Thema’s die in Nederland spelen, maar net zo goed bij onze zuiderburen. Matts Godts, externe adviseur zwembadinfrastructuur in Vlaanderen, over vier knelpunten die hij keer op keer tegenkomt en mogelijke oplossingen, waar ook wij in Nederland ons voordeel mee kunnen doen.

Matts heeft veel ervaring in de zwembranche, zo vervulde hij bij Sportoase, een Belgische exploitant van sport- en zwembadcentra, diverse rollen, waaronder operationeel directeur/centrumdirecteur, voordat hij de overstap maakte naar interimrollen bij lokale besturen. Hierdoor heeft hij kennis en ervaring opgedaan aan zowel de commerciële als de publieke kant van de zwembadexploitatie. Zodoende kreeg hij inzicht in de diverse knelpunten waar zwembaden mee te maken krijgen en die op verschillende niveaus liggen: personeel, technisch en bouwkundig, financiën en klantbeleving. Ogenschijnlijk verschillend, maar samen vormen ze een samenhangend geheel. “Het ene knelpunt staat niet los van het andere. Zo leidt personeelstekort tot beperktere openingstijden, wat weer de klantbeleving raakt”, begint Matts. “Als een zwembad genoodzaakt is te sluiten, zit de oorzaak zelden in één aspect.”

Personeelstekort

Een tekort aan personeel is een nijpend probleem in Nederland, maar ook in België worstelt men hiermee. “Het is lastig om personeel te vinden en als je ze eenmaal hebt, is het ook lastig om ze te behouden. Waarbij we dan ook nog te maken hebben met een hoog ziekteverzuim.” Dat vraagt om een duurzame oplossing. Volgens Matts is multi-inzetbaarheid via een doorschuifsysteem een mogelijke oplossing. “De sleutel is om te kijken naar wie je al rond hebt lopen. Wellicht zijn er bijvoorbeeld medewerkers die zich graag zouden laten omscholen tot toezichthouder. Investeren in opleidingen is een goede manier om een duurzame oplossing te vinden voor het personeelstekort.” Het is zaak dat die opleiding wordt vergoed en tijdens werktijd plaatsvindt, om het zo laagdrempelig mogelijk te maken voor medewerkers. Het principe is ook in de Nederlandse context toepasbaar, al verloopt de uitvoering door het verschil in regelgeving net iets anders.

Technisch & bouwkundig

In België zijn veel zwembaden verouderd. “Het gaat vaak om oudere gebouwen met een investeringsachterstand. Deze loopt met de jaren steeds verder op, waardoor renovaties uiteindelijk tot langere sluitingen leiden”, vertelt Matts. Ook energie-monitoringsystemen ontbreken vaak, waardoor beheerders te weinig inzicht hebben in het verbruik van hun installaties. Daarnaast ziet Matts dat er een grote afhankelijkheid is van technische bedrijven. “Er ontbreekt vaak aan de benodigde kennis. Medewerkers controleren zelf dagelijks de waterkwaliteit, maar doen alleen minimale aanpassingen. Ze lopen zo eerder achter de feiten aan, waardoor er weer iemand van buitenaf moet komen om dit op orde te brengen.” Een quickscan kan dan een oplossing zijn: het brengt processen in kaart en laat zien waar de prioriteiten liggen. “Een scan geeft quick wins die direct kunnen worden aangepakt en ook advies voor structurele verbeteringen”, vult Matts aan. In Nederland speelt energiemonitoring inmiddels ook een rol door de nieuwe regelgeving. Vanaf 1 januari 2026 geldt voor utiliteitsgebouwen met een grote thermische installatie de verplichting tot een gebouwautomatiserings- en controlesysteem (GACS), voortvloeiend uit de Europese EPBD IV. Zwembaden met een dergelijke installatie vallen daaronder. Zo’n systeem monitort energieverbruik en signaleert afwijkingen: een type inzicht dat volgens Matts in de Belgische praktijk nog niet vanzelfsprekend is.

Lees verder in ZwembadBranche #105

Nog geen abonnement op ZwembadBranche? Meld je aan en ontvang het vakblad 5 keer per jaar gratis thuis of op je werk.


advertentie

Alle leveranciers voor de zwembranche vind je hier